Werk meester van de beesten
Fedor van Kregten is vooral bekend als dierenschilder. Talrijk zijn de schilderijen met koeien en schapen. Hij werkte naar de natuur, liet zien wat hij zag, bracht het landschap op het doek, in oneindige schakeringen, als variaties op een thema.

In die zin paste hij in de traditie van de Haagse School, al kwam hij in de tijd na Bosboom, Mauve, Weissenbruch, de Marissen en al die anderen die bekendheid vergaarden. Van Kregten kreeg die bekendheid niet, ook omdat hij er weinig naar lijkt te hebben getaald. Behalve de beesten in het landschap en panoramaschilderijen van veen en moeras, weidse taferelen met hoge luchten, schilderde Van Kregten ook portretten, moeizame en vermoeide mensen vaak.

In zijn latere werk, onder invloed van zijn reizen naar het zuiden, komen straatbeelden voor, wordt de industriële revolutie zichtbaar. Uiteindelijk schildert hij in zijn nadagen de vergankelijkheid, oude mensen, mistroostige tableaus en stillevens met verwelkte bloemen.

Van Kregten geldt als een – ten onrechte heden ten dage ondergewaardeerde – nabloeier van de schilders der genoemde Haagse School. Misschien gek, wellicht gestoord, maar bij wijlen geniaal. Omdat hij het isolement verkoos, is hij door de kunstgeschiedenis wat vergeten, in elk geval niet op waarde geschat.
Niet alleen fysiek koos Van Kregten uit aandrift voor de afzondering, ook mentaal, want er is van hem gezegd dat hij schilderde 'met de rug naar het publiek'.

Het ging hem veel meer om de echtheid dan om het succes. Hij was weinig commercieel, hoewel hij wel opdrachten heeft aanvaard, veel liever echter werkte hij solitair, op zoek naar de perfectie, soms lieflijk, soms frivool, maar altijd naar het leven, naar de natuur, in een graad van perfectie die hij zijns bedunkens nooit vond, maar die hij in een aantal doeken waarlijk heel dicht heeft weten te benaderen.

     
             
     
             
         
             
            Vorige | Volgende