Rusteloos leven voor de kunst

  Fedor van Kregten woonde en werkte een groot deel van zijn leven in de buurtschap
Notter bij Wierden.

Een breed geschakeerde stichting, met daaronder een groot aantal werkgroepen, heeft zich
ten doel gesteld te komen tot een Van Kregten Revival in tenminste Wierden, maar ook elders
in Nederland. En wellicht internationaal, want zijn werken hangen van Buenos Aires tot Moskou.

Behalve in Wierden heeft Van Kregten zich metterwoon gevestigd in Den Haag en maakte hij een lange reis naar mediterrane gebieden, waaronder Spanje en Marokko.

In het ebtij van de Haagse School schilderde Fedor van Kregten (1871-1937) zijn
landschappen, waarin vaak en veel koeien voorkomen. Ook schaapskuddes stofferen veel
van zijn schilderijen. De autodidact Van Kregten liet zich inspireren door de natuur.

Hij speelde met het licht. Van Kregten geldt als een – ten onrechte heden ten dage ondergewaardeerde – nabloeier van de schilders der genoemde Haagse School.
Misschien gek, wellicht gestoord, maar bij wijlen geniaal. Omdat hij het isolement verkoos,
is hij door de kunstgeschiedenis wat vergeten, in elk geval niet op waarde geschat.
 

  Van Kregten kwam als geboren Drent met zijn ouders naar Wierden. Zij vader was 'bovenmeester'
der lagere school in Notter, het landelijke gebied aan de westkant van het dorp. Fedor was ook
voorbestemd om carrière te maken in het onderwijs, haalde de akte, heeft nog even les
gegeven (in Diepenveen), maar koos al op jonge leeftijd (hij was 22) voor de kunst. Abrupt en definitief,
tot leedwezen van zijn vader, maar uiteindelijk zag die dat het zijn oudste zoon menens was, een roeping,
en stelde hij Fedor een atelierruimte ter beschikking.

Daar kwamen de eerste schilderijen tot stand, met het vee dat de weide en heide graasde; er was veel
woeste grond, later goeddeels in ontwikkeling gebracht, op het huidige Wierdenseveld na, een
hoogveengebied met Europese beschermde status.

Van Kregten leefde met de koeien, at en sliep met de dieren, wat op zich al bijzonder is, niet uit bestialiteit, maar omwille van
de kunst. Hij schafte zich een kalf aan om het dier te doorschouwen, het wezen te doorgronden, qua bouw en sfeer.

Van Kregten ging in 1906 naar Den Haag, voor de kunst. Hij heeft in de jaren twintig van de vorige eeuw het mediterrane gebied van Europa en Afrika bezocht. Dat veranderde zijn schilderstoets, het licht werd anders, het beeld uiteraard ook.  Hij durfde steeds meer weg te laten.

De laatste jaren van zijn leven waren niet de gelukkigste, maar zijn schilderijen wonnen aan kracht. Ze laten veel zien van sterfelijkheid en vereenzaming, ze maken de vergankelijkheid van alle dingen nadrukkelijk voelbaar.

In de kern Notter/Zuna herinnert de Van Kregtenweg, slingerend door het coulisselandschap dat nog net zo is als in de dagen van de schilder, aan de aanwezigheid van de vader
en/of van de zoon. Voor de rest niets. En dat nu gaat veranderen!
 

U kunt hier klikken voor nog meer informatie over Fedor.